Indigene leiden unter Quecksilberbelastung

Adveniat

Die Indigenen in Suriname sind die Leiddtragenden der Goldgewinnung. Foto: Flickr

Fast 60 Prozent der Einwohner zweier Indigenen-Gemeinden in Apetina und in Anapayke im Südosten Surinams sind mit Quecksilber kontaminiert. Die in ihrem Körper gemessenen Werte lagen über der von der Weltgesundheitsorganisation WHO festgelegten Grenze. Die Indigenen vom Volk der Wayana sind Leidtragende der Verwendung des giftigen Schwermetalls zur Gewinnung von Gold.

Zulässiger Wert teils um das Doppelte übertroffen

Eine Untersuchung von Haarproben durch den Nationalen Gesundheitsfonds von Suriname und die University of Washington in Seattle ergab, dass die international zulässigen Werte in 58 Prozent der Fälle, teils deutlich, übertroffen wurden. Von der WHO sind 10 Mikrogramm Quecksilber pro Gramm zugelassen (ein Mikrogramm ist der millionste Teil eines Gramms). Durchschnittlich wurde ein Wert von 14 Mikrogramm gemessen, die Spitzenwerte lagen bei 28 Mikrogramm.

Quecksilber dringt in Boden und Wasser ein

In einem Artikel des “Journal of Environmental and Public Health” heißt es, die Indigenen hätten erklärt, dass sie über einen langen Zeitraum dem Quecksilber ausgesetzt gewesen seien. Dieses dringt in Boden und Wasser ein. Die indigenen Völker, die im Landesinneren Surinames leben, brauchen ihr Land für die Jagd, den Fischfang und den Anbau landwirtschaftlicher Produkte. Sie sind auf sauberes Wasser angewiesen. Die Bergbauindustrie hat viele Indigene aus ihren angestammten Gebieten verdrängt.

Lebenslange Gesundheitsschäden

Von Quecksilber ist bekannt, dass es unumkehrbare gesundheitliche Schäden verursacht und die Umwelt verseucht. 12 Prozent der Teilnehmer an einer der Untersuchungen berichteten von Gefühlverlust in Armen, Fingern und Zehen. Außerdem traten starke Kopfschmerzen und sogar depressive Stimmungen auf. Die Ergebnisse belegen, dass den Indigenen lebenslange gesundheitliche Probleme drohen.

Indigene in Untersuchung mit einbezogen

Die Forscher haben sich mit den Auswirkungen bereits seit 2007 beschäftigt. Anders als üblich wurden die Indigenen mit in den Untersuchungsprozess einbezogen. Ein Oberhaupt der Indigenen beschwerte sich, dass Wissenschaftler in der Vergangenheit auf einmal auftauchten, Versprechungen machten und dann wieder verschwanden, ohne die Betroffenen über den Fortgang der Untersuchungen zu informieren, geschweige denn über die Resultate.

Jedes Jahr 20.000 Kilo Quecksilber

Einer Schätzung zufolge verbleiben in Suriname jedes Jahr 20.000 Kilo Quecksilber in der Umwelt. Das Schwermetall gelangt dabei oft direkt in Flüsse und Bäche. Verursacher sind Kleinunternehmer und illegal agierende private Goldsucher. Einige Indigene gaben an, mehr als vierzehn Mal in der Woche Fisch aus dem Fluss zu essen. Hierdurch gelangt das Quecksilber in ihren Körper.

Autor: Bernd Stößel, Quellen: noticias aliadas, starboeknews

Nog veel goed te maken met Moiwana

De regering heeft tot 1 februari 2012 de gelegenheid om overeenstemming te bereiken voor de verdere uitvoering van het Moiwana-vonnis. Belangrijk is voor de nabestaanden dat de schuldigen voor de rechter verschijnen en gestraft moeten worden. 25 jaar geleden zijn minstens 39 personen, onder wie baby's, kinderen, vrouwen en bejaarden zijn doodgeschoten. 
De herdenking wordt als een belangrijke mijlpaal beschouwd in de wederopbouw en terugkeer van de nabestaanden.

Starnieuws - De president ontbeert vertrouwelingen in de grondenrechtenkwestie

Starnieuws 30 Oct, 20:00

President Desi Bouterse de vorige week zondag op een persconferentie. (Foto: Ramon Keijzer)

Ik zat met grote verbijstering te luisteren naar de persconferentie van de president van de republiek Suriname met betrekking tot de zo genoemde vastgelopen grondenrechten conferentie te Colakreek. Laat mij voorop stellen dat ik geen hoge verwachtingen had van deze conferentie, niet omdat ik het vraagstuk an sich bagatelliseer, maar meer nog omdat ik volledig kennis draag van de benaderingswijze van het grondenrechtenvraagstuk door delen van de bosnegers en indianen.

Ik heb eerder niet willen schrijven over dit vraagstuk omdat ik in alle stilte gehoopt had dat dit onderwerp uit de sfeer van reactionair conservatief denken getrokken zou worden. Vasthouden aan wettelijke regels die supranationale organisaties voorschrijven uitgaande van andere dan voor Surinaamse historische invalshoek, waren mij te veel geworden en publiceerde op 24 januari 2011 het artikel met als kopstuk “demarcatie van het grondgebied is een koloniale erfenis”. Ik heb daarbij evident aangegeven dat ik het vraagstuk benader volgens een zuiver socialistische, dus progressieve invalshoek. Uiteraard ook vanuit de neopragmatische benadering. Er is flink op het net gediscussieerd over het inhoudelijke van dit artikel. Ik mag zeggen dat hoewel ik vele DNA-leden het artikel heb doen toekomen, slechts van de voorzitter een korte reactie kwam. Maar daarover geen nood. Andere jongens uit het binnenland bleven zoals verwacht was argumentloos vasthouden aan non-valid interpretatie en of stellingname die mijns inziens de claim op de gronden en de natuurlijke hulpbronnen niet rechtvaardigen.

Wat mij bevreemd is dat zowel de president als de technische commissieleden hard durven stellen dat zij verrast zijn van de interpretatie van de grondenrechten door de belanghebbende groepen op Colakreek. Ik zat ongeïnteresseerd thuis flitsen van de conferentie in ontspanningsoord Colakreek te volgen. Ik was zoals ik eerder indiceerde al decennia op de hoogte van wat de indianen en bosnegers verstaan onder grondenrechten. Overigens een terminologie die typisch Surinaams is. In die inzichten zou geen verandering komen. Dat wist ik a priori. Mijn stille hoop zou geen werkelijkheid worden. Dat is ook gebleken uit de verklaring van de van de belanghebbende groepen voorgelezen door Carlo Lewis. Gevoeglijk werd mijnerzijds aangenomen dat de president en zeker twee van drie van de technische commissieleden volledig op de hoogte waren wat deze groepen Surinamer onder grondenrechten verstaan. Maar, stel dat dit niet het geval is geweest, wat hebben de diverse veiligheidsdiensten of andere adviseurs van het staatshoofd gedaan om hem vooraf hiervan in kennis te stellen? Dit laatste moet absoluut stof tot nadenken geven, omdat er hier duidelijk sprake is van falen van deze veiligheidsorganen en de presidentiële adviseurs.

In elk geval staan wij nu als Surinamers voor een voldongen feit. Het is absoluut af te raden dit vraagstuk in partijpolitiek of populistische sfeer te plaatsen. Als wij als volk dit vraagstuk politiek populistisch gaan kleuren, zullen wij bewust dan wel onbewust werken aan het verder fragmenteren van deze Natie. Wat mijnerzijds zeker moet gebeuren zijn de volgende acties:
1. Suriname trekt zich ter stond terug uit de supranationale verdragen of conventies die disharmonie veroorzaken in de samenleving
2. In elk geval zal er geen ratificatie van de ILO conventie 169 dienen plaats te vinden
3. De president stelt een maatschappelijk gedragen deskundig team samen om alle supranationale verdragen/conventies waarin Suriname participeert grondig te (her)evalueren.
4. Suriname zal daarna (maximaal 15 jaren)tijd moeten uittrekken om te werken aan een progressief en transparant grondbeleid
5. Anticiperend op punt 4 zal de regering alle grote concessie aanvragen door private onderneming in de directe woongebieden van de binnenlandbewoners via DNA doen verlopen. De aan te vragen concessiegebieden moeten echter niet binnen een straal van 15 km van de dorpen liggen.
6. Het grootgrondbezit, collectief als individueel, moet afgeschaft worden of ten minste aan strikte regels gebonden worden. In elk geval moet de Staat Suriname voorkomen dat de grond, het zij door een gemeenschap (collectief) als door een enkeling (individueel) ingezet wordt om anderen uit te buiten. Dit moet vastgelegd worden in de grondwet.
De hoop uitsprekende dat ik met deze korte benadering (ook de suggestie) van het onderhavige vraagstuk alle Surinamers erop gewezen heb, dat wij met zijn allen verliezer zijn als om strikt politieke reden of gebruiken van onjuiste wettelijk regeling of interpretatie niet tot een acceptabele oplossing van dit vraagstuk kunnen geraken. Ik benadruk evenwel dat de ideale oplossing te vinden is in een goed en transparant grondbeleid (policy) welk garantie biedt aan elke Surinamer op een stuk grond en in casu specifiek het bestaan (cultureel en economisch) van in stamverband levende mensen te garanderen.

Bert Eersteling

........................................................

Reading this statement I don´t know whether to laugh or to cry.

“1. Suriname trekt zich ter stond terug uit de supranationale verdragen of conventies die disharmonie veroorzaken in de samenleving

2. In elk geval zal er geen ratificatie van de ILO conventie 169 dienen plaats te vinden"

Why not go back to the time before independence and become a colony of Holland again? Then the landright problem would be no Surinamese problem anymore but a Dutch. Does Mr. Bert Eersteling not know that the international conventions dealing about the landrights of Indigenous People are only describing international standards? 

Why should Suriname go below international standards? 

Is that the special Surinamese way of solving problems the President is talking about? 

Is Suriname really such a special country in the world? 

Is it so strong and so self-aware that the world around is out of interest anymore? Do the people want to live in a cave like in Stone Age? 

It´s strange that a leading member of a Maroon party (BEP) like Bert Eersteling is searching for a solution of the landright problem on such a low level. The question whether the so called Maroon parties in the government coalition are really tracking the vital interests of the maroon population in the interior is more than evident.

Ook parlementariërs tegen zelfbeschikkingsrecht Tribale volken - Popelen niet om arbitrale rol

De Ware Tijd

door Astrid van Oosterum
27/10/2011

Paramaribo - Hoewel niemand er zich hard over uitlaat, blijkt uit gesprekken met DNA-leden dat het parlement de eisen op onder meer ‘zelfbeschikkingsrecht’, gesteld door Inheemsen en Marrons tijdens de grondenrechten conferentie in Colakreek, onrealistisch vinden. Zowel leden van de coalitie als oppositie spreken van een te verregaande eis en vinden dat de kwestie breed besproken moet worden met de gemeenschap. Het besluit van de president om de kwestie naar De Nationale Assemblee te sturen, wordt echter niet door alle DNA-leden gesteund. “De president moet zijn verantwoordelijkheid nemen. Hij heeft in zijn verkiezingsprogramma beloofd de grondenrechten kwestie ‘schouder aan schouder aan te pakken’. Nu moet hij niet bij de eerste de beste tegenslag terugkrabbelen en doen alsof DNA een soort praatgroep is.” Guno Castelen (NF/SPA) spreekt klare taal wanneer hem wordt gevraagd naar zijn mening over de ontwikkelingen omtrent de grondenrechten conferentie, die zaterdag vroegtijdig is afgelast. President Bouterse deed dit nadat een gezamenlijke verklaring namens de Inheemsen en Marrons werd voorgelezen. Delen daarvan zouden lijnrecht tegenover de grondwet staan. Castelen is niet te spreken over de voornemens van de president om de zaak bij DNA te leggen. “De regering moet een goed uitgewerkt voorstel indienen en geen half werk doen en ons daarmee opzadelen. Alleen een volledig uitgewerkt voorstel kan behandeld worden door DNA.” Verwachtingskloof BEP-partijlid Ronny Asabina vindt ook dat de president in gesprek had moeten gaan over de verklaring, in plaats van de hele conferentie af te gelasten. “Het was de president zelf die wilde dat in alle openheid gepraat werd. Wanneer de gemeenschappen dat dan doen, moet daarvoor een opening zijn.” Asabina wijdt de ontstane situatie aan een verwachtingskloof tussen de regering en de twee bevo- lkingsgroepen. “Ik vraag mij af of de voorbereidingscommissie wel voldoende met de doelgroep heeft gecommuniceerd. Hoe kan anders zo’n taxatiefout ontstaan?” De zaken die de Inheemsen en Marrons in de verklaring naar voren brengen zijn, volgens Asabina, niets nieuws. “Ook al vind ik dat de eisen niet te behalen zijn, dan nog moet erover gesproken worden. Tijdens de voorbereidingsfase zou hier al aandacht aan besteed moeten zijn en daarnaast hadden de plannen van de regering getoetst moeten worden.” Hoewel de BEP’er het jammer vindt dat de conferentie op deze wijze gestrand is, verwacht hij niet dat het parlement belast zal worden met de verdere behandeling van de kwestie. “De president zal zijn woord houden en ‘schouder aan schouder’ zoeken naar een oplossing. Ronald Venetiaan (NF/NPS) neemt een afwachtende houding aan in het geheel. Hij heeft de resolutie van de Inheemsen en Marrons nog niet onder ogen gehad en wil afwachten wat de president verder gaat doen. “De DNA zal moeten afwachten wat de president voor ogen heeft. Hij kan een voorstel indienen of de resolutie kan ingezonden worden.” Melvin Bouva (Mega Combinatie /NDP) vindt de eis van de gemeenschappen een verregaande. Hij stelt echter dat het staatshoofd er goed aan doet om het parlement te raadplegen. “Als een deel van de bevolking aangeeft achter de ingediende resolutie te staan is het verstandig de vertegenwoordigers van de samenleving hun werk te laten doen. Ondanks de teleurstelling van de president heeft hij de mening gerespecteerd en nu gaan wij de gemeenschap peilen.” Zowel Bouva als Harish Monorath (Nieuw Suriname) menen dat de president het goed verwoorde, toen hij stelde dat Suriname één en on “Wat deze mensen willen druist in tegen de Grondwet. De regering beslist uiteindelijk want de granmans en kapiteins hebben die positie niet, omdat ze geen wettelijk kader hebben”, beargumenteert Monorath. Tegelijkertijd onderschat hij de beschermingsdrang die de bevol- kingsgroepen hebben niet. “Iedereen heeft recht om grondgebied te vragen, maar deze stellingname is onrealistisch.” Naast woongebied eisen ze ook jachtgebied op en alles wat erop en eronder zit. We hebben het hier over driekwart van het land waarover de regering eigendomsrecht zou moeten afstaan.” Gelijkheidsbeginsel Nieuw Front-fractieleider Radjkoemar Randjietsingh (VHP) betreurt het dat de, lang van te voren geplande, conferentie tot een vroegtijdig einde is gekomen. “Alle natuurlijke hulpbronnen behoren toe aan de staat. Iedereen in het land moet grond aan kunnen vragen zoals dat gebeurt in het kustgebied. De overheid kan hierin geen uitzondering maken voor het binnenland. Dat is in strijd met het gelijkheidsbeginsel. Als wij de Marrons en Inheemsen eigendomsrecht verschaffen op alle delfstoffen in hun grondgebied moeten we dat bij alle grondaanvragers doen.” Het had volgens Randjietsingh niet gehoeven dat de zaak nu in DNA komt. “Naar mijn mening had de president het gesprek juist verder moeten voeren. Deze mensen waren ontvankelijk voor dialoog en er had een doorbraak kunnen ko-men.” Vertraging Hoewel niet ieder gesproken DNA-lid de verklaring van de Inheemsen en Marrons tot in detail kent, twijfelen ze allen aan de kans die de resolutie maakt in DNA. Randjietsingh geeft aan niet te zullen meewerken aan het geven van rechten op delfstoffen, die aan de staat toebehoren. Bouva denkt voornamelijk aan de vertraging die dat zal opleveren. Naast de begroting en het Meerjaren Ontwikkelings Plan (MOP) zal dit punt op de agenda moeten worden gezet. Dat wil volgens Bouva niet zeggen dat de kwestie binnen een dag in behandeling komt. “We spreken hier over enkele maanden en dat is erg jammer.”.-.

Marcel Pinas - PROJECT MULTI-CULTUREEL-CENTRUM in Moengo

Marcel Pinas - PROJECT MULTI – CULTUREEL CENTRUM MOENGO
Hochgeladen von pewedd. - Entdecke mehr kreative Videos.

In de periode 1986 – 1992 heeft in Suriname een binnenlandse oorlog gewoed. Voornamelijk het district Marowijne en haar inwoners hebben enorm schade geleden vanwege deze strijd. Politiek heeft toen gebruik gemaakt van de mogelijkheid dat de Jungle Commando, die overwegend uit Marrons werd samengesteld, te plaatsen tegenover de toenmalige militaire dictatuur. .
Het gevolg was dat bijna iedere marron voor vijand werd aangezien en hierdoor vele Marrondorpen in het gebied in brand werden gestoken en vernietigd. De marron gemeenschap raakte hierdoor in een kritieke toestand en raakte achter in haar ontwikkeling.
Bedrijven trokken weg , medische voorzieningen vielen weg , en ontstond werkloosheid met als gevolg dat de meeste mensen naar Paramaribo trokken in de hoop voor een betere toekomst. Het laatste draaide uit op in nachtmerrie.
In de stad kuonden ze niet aan een baan komen, was er geen sprake van adequate huisvesting en belanden tenslotte in getto’s waar criminaliteit een middel van bestaan werd.

Als kunstenaar ben ik de mening toegedaan dat het geen ik heb opgedaan in binnen- en buitenland tijdens mijn studie periode en loopbaan, over moet gedragen dient te worden aan de totale gemeenschap van Suriname. Dit wil ik realiseren doen door het opzetten van een Multi Culturele Centrum te Moengo e.o. in het district Marowijne en het stimuleren van kunst - en cultuurtoerisme in dit district, Moengo.
Ik heb gekozen voor Moengo en haar omgeving om mijn ideeën uit te voeren, omdat ik in deze stad ben geboren en tot mijn dertiende hier ben opgegroeid.
Eveneens heeft het lot van de inwoners van dit district, a.g.v. de binnenlandse oorlog mij erg getroffen.
Ik heb uiteindelijk vrienden bereidt gevonden om samen met mij dit idee uit te werken en tenslotte uit te voeren, welke eveneens ertoe zal bijdragen dat de jongeren creatief bezig gehouden zullen worden en dat dit in de toekomst een bron van inkomen voor hun zal worden, waardoor zij het pad van criminaliteit niet zullen opgaan of zullen verlaten.

Naast het stimuleren van kunst, willen wij op deze manier eveneens een bijdrage leveren, ter bestrijding van de criminaliteit onder de marron jongeren uit deze omgeving. De talent volle jongeren zullen hiermee kunnen worden opgespoord, waardoor zij een degelijke bijdrage kunnen leveren ter verhoging van de traditionele en moderne kunst en deze kunst en cultuurbewust te maken. .
Ook is het de bedoeling om deze geïsoleerde jongeren tegemoet te komen voor wat kunst en cultuur betreft, want niet iedereen beschikt over de nodige middelen om naar de stad te komen voor het verder ontwikkelen van hun talenten.

Marcel Pinas, augustus 2008
Voorzitter Stichting Kibii

Warzone Suriname

Verwoesting Surinaamse jungle door corruptie

Schrijver van het allereerste Nederlands-Surinaamse woordenboek, Vinije Haabo, gaat in deze aflevering van LLiNK Warzone naar het hart van de jungle in Suriname. Hij gaat terug naar zijn geboortedorp Pikinslee, een jungledorpje dat ernstig wordt bedreigd door de grote verwoesting van de jungle. Buitenlandse multinationals jagen met bulldozers, kettingzagen en giftige chemicaliën op goud en hout door het oerwoud en laten een allesvernietigend spoor achter. Deze schokkende beelden zijn te zien in LLiNK Warzone Suriname

Cursed For Gold : the new gold rush is a time bomb in the Amazon rainforest

Mercury is killing people and destroying the environment.A striking feature film documentary in the wake of "Darwin's Nightmare"


Trailer: Cursed for Gold - La Fièvre de l'or from pe wed on Vimeo.

A new gold rush is sweeping through the Amazon rainforest where scores of women and men hunt for nuggets and specks of gold. But this race for gold is bringing o­n the destruction of o­ne of the last earthly paradises, the world’s largest tropical forest, the lungs of our planet, where everything and anything can be paid in gold.

As a result, a gold ingot cycle has developed—with its batch of insolvents, prostitutes, godfathers, traffickers, whether in French Guiana, Brazil or Suriname. Gold has brought upon disease, mercury, crime, alcoholism. Gold has turned creeks and rivers into dumping grounds.

This cycle is that of the destruction of men by men. Whereas the Amazonian rainforest releases 300 tons of gold each year, it receives 120 tons of mercury. An uneven trade: treasure against poison. And as the backdrop, all sorts of traffics are arising: people, weapons, drugs.

In the depths of this borderless jungle also lies the tragedy of the Wayanas, a Native American tribe from Guiana, who are being poisoned by mercury, the element essential to gold mining. The Wayanas are doomed by a looming disappearance. Congenital malformations have already been observed in children. The elderly are developing neurological disorders and cancers. Along with the outrage that is mercury comes another massacre of Indians.

The New Eldorado is enduring o­ne of the world’s worst globalization disasters.